· 

Een zege met een zwart randje

De speeldag bij VCN stond in het teken van het overlijden van één van hun leden. Op deze droevige dag boekte Spivo wel de eerste uitoverwinning van het seizoen. Na een matige openingsset herpakte Spivo zich knap in de tweede. Ook de spannende derde set werd gewonnen en in de laatste set was het verzet van VCN gebroken. Dankzij de winst nestelt Spivo zich weer in de brede middenmoot.

 

De indrukwekkende minuut stilte maakte vanzelfsprekend veel indruk op de speelsters van VCN, maar ook Spivo was geraakt door het veel te jong overlijden van een lid van VCN. Met een apart gevoel begonnen beide teams aan de wedstrijd. VCN had het betere van het spel en Spivo maakte vooral veel eigen fouten. Rachelle kwam vaak tot scoren en na een snelle time-out dichtte Spivo meteen de achterstand naar 11-11. De middenaanval van Spivo leverde ook daarna punten op, maar in de andere facetten van het spel liet Spivo teveel steken vallen. Daisy kwam in de ploeg om wat te veranderen. VCN scoorde vrolijk via het Spivo-blok en ondanks dat de passing aardig liep, kon Spivo geen vuist meer maken (25-17).

 

In de setwissel werd nog maar eens benoemd dat er meer dan genoeg kansen waren op winst deze wedstrijd. Spivo raapte zich bijeen en begon goed aan de set op Rachelle’s service. Haar positiegenoot Megan was niet te stoppen aan het net, waardoor Spivo snel uitliep naar 1-5. Spivo was verdedigend vele malen scherper dan vorige week en punt voor punt bouwde Spivo de voorsprong uit. Lang hield Spivo een gat van zes punten vast, maar vanaf 8-14 kwam de passing onder druk. VCN maakte vier punten op rij en kwam terug in de set. Sabine en Anouk maakten korte foutloze invalbeurten en met name de Spijkenisser-blokkering was ijzersterk in de eindfase (21-25).

 

Daisy trok Spivo in set 3 gelijk in gang met goede aanvallende scores. Doordat Spivo teveel fout serveerde liep de stand nog gelijk op. Ook nu wist Maaike de middenaanvaller veelvuldig in scoringspositie te brengen. Tot 10-10 liep de stand gelijk op en maakten beide teams eenvoudig hun side-outs. VCN pakte een kleine voorsprong, maar Daisy repareerde dat direct met enkele strakke opslagen. Maar vanaf 13-13 produceerde Spivo vier ongedwongen fouten en VCN leek een voorbeslissing te forceren. De goed spelende Megan dacht daar echter anders over en met een fenomenale serviceserie bracht zij Spivo op 17-20. Het geloof was volledig terug en Spivo speelde ijzersterk. Maaike serveerde ook uitstekend en Spivo voerde de tactische opdrachten perfect uit met Katja als uitblinker in de aanval. Op 21-24 stonden er drie setpunten klaar. De eerste ging verloren, maar na een time-out van Spivo serveerde VCN de laatste bal van de set uit (22-25).

 

Dat de komende set voor twee punten was hoefde je de dames van Spivo geen twee keer te zeggen. Daisy frommelde wat punten binnen op Alicia’s service en Spivo knalde direct naar 1-5. De stille krachten van deze wedstrijd, Maaike en Charlotte, kenden ook nu weer een goede fase. Opnieuw serveerde Megan en Maaike sterk en de voorsprong werd uitgebouwd naar 5-12. Even kwam VCN een aantal punten terug, maar vervolgens sloeg Alicia een bal binnen de halve meter! Katja zorgde halverwege de set met knap serveerwerk voor het definitieve gat, 8-17. Hoe Daisy het deed weet niemand, maar haar ballen bleven op de één of andere manier punten opleveren. Spivo kon zichzelf verwijten dat het gat niet vergroot werd, simpelweg omdat er teveel fout geserveerd werd. Het krachtsverschil was echter groot deze set en Rachelle onderstreepte dat nog maar eens met een reuzeblok. Met groot gemak werd de set uitgespeeld op Maaike’s service (15-25).

 

Een knappe overwinning, vooral omdat Spivo zich na de verloren eerste set en het dipje in de derde set steeds knap herstelde. Het verschil werd gemaakt door de middenspeelsters, maar een goede passing/verdediging en set-ups op maat zijn daarbij natuurlijk randvoorwaardelijk. Een belangrijke zege die weer energie geeft richting de volgende. We gaan zaterdag op bezoek bij de nummer drie van de ranglijst: Volley Meerkerk ’95.

 

Nog speciale dank aan Dames 2 en Willianne!