· 

Hellevoetsluis een half uur gelijkwaardig aan Nieuwenhoorn

Ondanks het verschil in kwaliteit en het verschil op de ranglijst, was het toch Hellevoetsluis dat in het eerste half uur Nieuwenhoorn aan het wankelen bracht en zelfs op een op dat moment verdiende 0-1 voorsprong kwam. Een keeperswissel na 34 minuten was het keerpunt in de wedstrijd.

 

Zoals wij de laatste jaren gewend zijn waren het voorafgaand aan de wedstrijd vooral de Hellevoetsluis-supporters die met een geweldige sfeeractie de aandacht trokken. Begeleid door fakkels en prachtig siervuurwerk en afgesloten met een minutendurende chinese rol, betraden beide teams het veld en was de toon voor de wedstrijd gezet. Dè derby van Voorne-Putten kon beginnen! Hoewel de stand op de ranglijst en het verschil in kwaliteit deed vermoeden dat Nieuwenhoorn meteen het initiatief zou nemen, was het juist Hellevoetsluis dat in de beginfase de toon zette. Door compact en goed georganiseerd te spelen lieten de ‘roden’ de ‘zwarten’ niet in hun spel komen en dat is Nieuwenhoorn in deze competitie niet gewend, waardoor er irritatie in de ploeg sloop. Desondanks beschikt Nieuwenhoorn uiteraard over genoeg kwaliteit en kwam het af en toe ook tot gevaarlijke aanvallen. Zo ging er een bal maar net voorlangs, belandde 1 inzet op de paal en wist doelman Ribaric een keer redding te brengen. Hellevoetsluis stelde daar ook de nodige kansen tegenover, maar durfde Frank de Regt niet met zijn ‘chocoladebeen’ te schieten, maakte Brian Poelman op 16 meter van het doel de verkeerde keuze, schoot Wouter Besters recht op de doelman en kreeg Jeffrey de Koning nog een kopkans uit een corner. In de 34e minuut was daar dan toch de niet onverdiende voorsprong voor de Hellevoeters, toen Gaultier Obiango op de 16 de bal aangespeeld kreeg, deed alsof hij opzij wilde spelen, waardoor hij 2 tegenstanders het bos instuurde, en met een fraai gekruld schot de verre hoek vond (0-1). Niet veel later brak een keeperswissel het ritme bij de Hellevoeters.

Doelman Ribaric had in de grond getrapt en daarbij een spierblessure in zijn bovenbeen opgelopen, waardoor reservekeeper Sander van Reijn zijn opwachting mocht maken. In de 44e minuut was hij kansloos op een fraai gekruld schot (1-1) en nog voor rust wist Nieuwenhoorn ook de 2-1 te scoren.

 

In de tweede helft probeerde Hellevoetsluis nog wel de bakens te verzetten, maar kwam het niet meer in de buurt van het Nieuwenhoornse doel. Toen in de 60e minuut dan ook de 3-1 viel, was de wedstrijd wel gespeeld. Deze voorsprong zou Nieuwenhoorn niet meer uit handen geven. Wrang was het voor Hellevoetsluis dat de uitslag uiteindelijk nog hoger uitviel en zij de wedstrijd met 10 man uit moesten spelen, toen de verder prima leidende scheidsrechter Van Veelen uit Hardinxveld-Giessendam meende een strafschop te zien in een verdedigende actie van Armin de Rooij en hem daarvoor ook nog zijn tweede gele kaart toonde. Sander van Reijn was vervolgens kansloos op de inzet (4-1). De 5-1 vlak voor tijd van de vorig seizoen nog voor Hellevoetsluis voetballende, en nu bij Nieuwenhoorn op de bank gestarte, Tom Sleeuwenhoek was nog slechts voor de statistieken. Een mooie vrije trap van Onur Furuncu had nog een beter lot verdiend, maar de doelman wist de bal tot hoekschop te verwerken. Zo eindigde deze editie van dè derby, na de 4-1 van vorig seizoen, in een geflatteerde 5-1 nederlaag voor de Hellevoeters, maar zoals men van de Hellevoeters gewend is, was het feest er na afloop niet minder om en lieten beide clubs zien dat er binnen de lijnen best wat vijandigheid mag zijn, maar dat de verhoudingen tussen de clubs buiten de lijnen uitstekend te noemen is. Het was weer mooie reclame voor hoe amateurvoetbal hoort te zijn.