· 

Voorzitter Joop Heijnraets treedt af.

Tijdens de ingelaste ALV van 9 januari treedt voorzitter Joop Heijnraets af als voorzitter van deze mooie Hellevoetse Handbalvereniging. Hij schreef een emotionele afscheidsbrief. Lees hieronder:

 

 

PARTIR C’EST MOURIR UN PEU. Deze gevleugelde uitspraak van de franse dichter Edmont Haraucourt (1875-1941) is wereldberoemd en is nu ook sterk van toepassing op mijn huidige gemoedstoestand. De vertaling van deze uitspraak luidt:” VERTREKKEN IS EEN BEETJE DOODGAAN”. En hoewel mijn aanstaande vertrek als voorzitter van HV HELIUS op de ingelaste ALV van 9 januari 2020 natuurlijk niet letterlijk zal aflopen zoals in de aangehaalde dichtregel, wordt er dan wel een definitieve punt gezet achter ruim 8 jaar van lief en leed bij MIJN vereniging HV HELIUS. Ik schrijf met opzet MIJN vereniging omdat dat ook zo voelt.


In de maand september 2011 kwam er een einde aan mijn lange arbeidzame leven. En net in die tijd verscheen er een vacature “voorzitter” van HV HELIUS, die mijn aandacht trok. Waarom?? Simpel, De handbalsport ligt mij na aan het hart en ik speelde uiteindelijk op vrij hoog niveau terwijl ik samen met mijn vriend Steffen Vink ook als koppelscheidsrechter furore maakte in de arbitrale wereld. Dat ik 1 van de oprichters ben van SATURNUS’72 in Ridderkerk mag ook niet onvermeld blijven.
Terug naar september 2011. Ik had mijn interesse in de vervulling van de vacature bij het bestuur van HV HELIUS kenbaar gemaakt en na een sollicitatiegesprek werd besloten mij daadwerkelijk voor te dragen aan de ALV die op 12 november 2011 gehouden zou worden. En daar begon mijn reis door de geschiedenis van HV HELIUS.


Gesteund door daadkrachtige bestuursleden en met de hulp van talloze vrijwilligers ontwikkelde zich een periode in mijn leven die ik niet vergeten zal. Talloze vrijwilligers dus, die zich beschikbaar stelden voor de grote hoeveelheid taken die moeten worden uitgevoerd. Zoals altijd en overal vraagt de opvang en begeleiding van met name jeugdleden grote inzet van vrijwilligers. Trainen, coachen, vervoer, opvoeden, etc. Dankzij die vele vrijwilligers (meest ouders van jeugdleden trouwens) slaagt HV HELIUS er tot op de dag van vandaag in om de vereniging te zijn die zij wilde zijn. Een familie vereniging, waarbij natuurlijk handbal belangrijk is, maar zeker ook het sociale klimaat. Dankzij een gedreven activiteitenteam wordt daarin ruimschoots voorzien. Ook op het gebied van normen en waarden was en is er veel steun en aandacht vanuit het bestuur.


Het hele leven kent pieken en dalen en daarop maakt onze club geen uitzondering. Ik ben heel blij dat het aantal pieken het aantal dalen ver overstijgt. Ik neem met weemoed afscheid van mijn bestuursfunctie, maar nog lang niet van de vereniging.Ik wens u allen al het goede voor de toekomst, te beginnen met een gezond en sportief 2020. DANK VOOR AL DIE PRETTIGE JAREN!!


Joop Heijnraets