· 

Hellevoetsluis moet zich zorgen maken.

Hoewel er qua positie op de ranglijst niets veranderde, en Hellevoetsluis nog altijd op een veilige 11e plaats staat, geeft het spel van de rood-witten weinig hoop voor de toekomst. In een slechte wedstrijd werd er verdiend met 2-0 van het zeker niet grootse Yerseke verloren.

 

Op een stormachtig sportpark in het mosseldorp Yerseke moest Hellevoetsluis al wel voor de wedstrijd een grote tegenslag verwerken, want Marley Dors ontbrak vanwege het overlijden die ochtend van zijn opa. Desondanks moesten de 11 namen die trainer Edwin de Koning, bezig aan zijn laatste maanden bij de Hellevoeters, in het veld bracht ook in staat worden geacht de wedstrijd tot een goed einde te brengen. De heenwedstrijd eindigde weliswaar in een 1-4 zege voor de Zeeuwen, maar Hellevoetsluis was toen voetballend zeker niet minder. Ook was de ploeg uit het ca. 7.000 inwoners tellende dorp, gelegen aan de Oosterschelde, er dit seizoen pas één keer in geslaagd een thuiswedstrijd te winnen.

 

Toch heeft Hellevoetsluis nooit aanspraak kunnen maken op de zege. Dat er door de harde wind van goed voetbal geen sprake kon zijn, is nog tot daar aan toe, en dat je een wedstrijd verliest omdat de tegenpartij gewoon beter is, kan ook gebeuren, maar de wedstrijd verliezen op basis van inzet en beleving is gewoon een mentale kwestie.

 

Hellevoetsluis begon met de wind tegen en werd al direct onder druk gezet door Yerseke. Aanvoerder Frenk van Gelderen en consorten wisten zich daar niet onderuit te voetballen en iedere bal die hard naar voren werd gespeeld, kwam net zo hard weer terug. Zaak is het dan om de slag op het middenveld te winnen, maar iedere tweede bal was voor Yerseke, waardoor Hellevoetsluis nooit lekker in het ritme kwam en niet aan voetballen toekwam. Na een enkele kans gemist te hebben, was het na 22 minuten dan ook Yerseke dat op een 1-0 voorsprong kwam. De nummer 11 dribbelde vanaf links met het rechterbeen naar binnen, werd door geen Hellevoeter in de weg gelopen en haalde van net buiten het strafschopgebied verwoestend uit. Geholpen door de wind verdween de bal snoeihard achter de kansloze Danijel Ribaric in de bovenhoek (1-0). Hellevoetsluis stelde hier maar bar weinig tegenover. Het kreeg een aantal corners te nemen, waarbij de eerste Brian Poelman fraai vrijspeelde, maar deze maaide over de bal heen. Drie corners vanaf Hellevoets’ rechterkant werden echter verkwanseld en haalden de eerste paal niet eens. Ook dat heeft alles met instelling te maken. Na de 1-0 was de grootste kans voor Brian Poelman, maar i.p.v. de bal à la Berghuis met zijn linker in de verre hoek te krullen, verdween de inzet van Brian Poelman in de korte hoek naast het doel.

 

Het zal ongetwijfeld gedonderd hebben in de kleedkamer van de Hellevoeters, maar daar bleek in de tweede helft niet veel van. Waar je zou denken dat het nu de beurt was aan de Vestingstadbewoners om het initiatief te nemen, de tegenstander onder druk te zetten en op jacht te gaan naar de gelijkmaker, werd er maar sporadisch druk gezet en voetbalde Yerseke zich makkelijk onder deze ‘druk’ vandaan.

 

Waar Hellevoetsluis amper in de buurt van het doel van Yerseke kwam, doken de Zeeuwen regelmatig gevaarlijk op voor het doel van Ribaric. In de 56e minuut kwam dan ook de 2-0 op het bord. Een slippertje van Öner Sang-A-Jong gaf de donkere aanvaller van Yerseke doorgang naar het doel, waar hij een tegenstander probeerde te bereiken. Jeffrey de Koning wist hier nog een voet tussen te krijgen, maar de afgeslagen bal was een prooi voor dezelfde speler als die voor de 1-0 had gezorgd. Met een droge knal zorgde hij ook voor de 2-0. De Koning probeerde met het inbrengen van spits Wouter Besters en Onur Furuncu het tij nog te keren, en Furuncu mocht gelijk aanleggen voor een vrije trap van buiten de 16. Zijn inzet was hard en geplaatst, maar in twee instanties een prooi voor de keeper. De eerste echte redding hoefde de keeper pas in de 83e minuut te verrichten, toen hij met een katachtige reflex een van richting veranderde inzet tot corner wist te werken. Hellevoetsluis probeerde het nog wel, maar de overtuiging ontbrak, waardoor het de competitie na een lange winterstop hervatte met een teleurstellende nederlaag. De ploeg mag zich nu serieus zorgen gaan maken, want door de winst van concurrent Axel en het gelijke spel tussen de concurrenten Walcheren en DBGC kwamen al deze ploegen dichterbij, waardoor de voorsprong op een plek die leidt tot het spelen van promotie-/degradatiewedstrijden nu nog maar 2 punten is. De achterstand op de plaatsen 10 en 9 is ook slechts 4 en 5 punten, maar de kwaliteit van het vertoonde spel en het gebrek aan inzet en beleving geeft geen aanleiding om te denken dat deze achterstand wel even ingelopen wordt. Het blijft echter voetbal en de wereld kan er over 2 weken ineens weer heel anders uitzien...