Peet's (Eredi)Visie - Column 21 - 6 april 2020

Om meteen maar met de deur in huis te vallen: we moeten het nog steeds zonder actieve sport, dus ook voetbal, stellen.

Dat is vooral heel erg jammer maar het is voor ons eigen bestwil. Maar je kunt wel nog altijd op verschillende manieren naar het spelletje kijken. En laat Ziggo Sport daar nu net ook iets mee doen.

 

Deze week (vanaf gisteren) zendt het kanaal ALLE, door Nederlandse clubs gespeelde Europacup 1-finales uit. Oude meuk misschien, maar voor de supporters die te jong zijn om het (bewust) te hebben meegemaakt of überhaupt nog niet waren geboren misschien toch wel erg leuk.

 

Dat betekent dus dat ook de verloren finales in het pakket zitten. Dat zijn er gelukkig slechts twee. En daar zit Feyenoord niet bij. Over dat gewonnen toernooi is dit jaar ook een mooi boekwerk uitgebracht.

Maar over (voetbal) boeken later eventueel weer meer. Die finale tegen het Schotse Celtic uit Glasgow (net als aartsrivaal Rangers) is dinsdag (vandaag als dit op 7 april gelezen wordt) aan de beurt. Ik heb, zoals waarschijnlijk velen met mij die vlak voor, in of na 1970 zijn geboren, alleen delen van die wedstrijd gezien naderhand. Een erg beste wedstrijd was het volgens mij niet. Maar wanneer zijn finales dat wel? Spannend ja, zeker voor de supporters van de desbetreffende clubs. Maar voor de neutrale toeschouwers is het meestal een hele kluif om zo’n wedstrijd uit te zitten.

 

En, zoals ik hierboven aangaf, heeft Feyenoord dan wel geen EC 1-finales verloren, maar het is er dan ook helaas bij slechts één gebleven. En dat is gewoon jammer. Na de wedstrijd sprak Jaap van Praag, de legendarische Ajax-voorzitter, de gedachte uit dat Feyenoord de komende tien jaar het Europese voetbal zou domineren. Hoe anders is dat uiteindelijk verlopen. Nadat eerst, na een zinderende tweestrijd tegen het Argentijnse Estudiantes da la Plate, de Wereldbeker werd binnengesleept ging Feyenoord vervolgens, in de EC 1, roemloos ten onder tegen het Roemeense UT Arad. In de eerste ronde al. Een enorme blamage. Dat van Praag eerder die gedachte uitsprak had waarschijnlijk ook te maken met hoe hij zijn Ajax had zien spelen in 1969 in de finale tegen AC Milan en later in 1970, Feyenoord dus, tegen de Europa-Cupwinnaar van 1967. Celtic speelde toen eveneens tegen een club uit Milaan, AC’s aartsrivaal Inter. Van Praag vond Feyenoord toen een stuk volwassener spelen dan zijn Ajax in ’69 tegen Milan. Een mening die Ajax-trainer Rinus Michels op dat moment ook was toegedaan. Maar de oud-speler van de Amsterdammers zag toen al wel de enorme potentie van zijn selectie. En die visie was zeker niet misplaatst. Want niet Feyenoord maar Ajax zou, in ieder geval drie seizoenen lang, het Europese speelveld domineren. Te beginnen in het seizoen na de Cup-winst van Feyenoord, 1970-’71. Met de uiteindelijke finale tegen Panathinaikos in het (oude) Wembley-stadion. Met fraaie doelpunten van de helaas veel te vroeg overleden Dick van Dijk (geboren en getogen in Gouda, hij werd maar 51) en de Groninger Arie Haan (uit Finsterwolde). Waarmee ook gelijk maar weer de gedachte wordt gelogenstraft dat het Ajax van die jaren alleen maar uit Amsterdammers bestond. In mijn herinnering komt bijvoorbeeld ook meteen Velibor Vasovic naar boven. En niet te vergeten Volendammer Gerrie Mühren.

 

Feyenoord’s finale werd overigens ook beslecht door twee ‘buitenstaanders’. Hoewel er genoeg Rotterdammers in de selectie zaten, zoals bijvoorbeeld Joop van Daele, Wim Jansen, Coen Moulijn, Jan Boskamp, Eddy Treitel en Cor Veldhoen, waren het Amsterdammer(!) Rinus Israël en de Zweed Ove Kindvall die respectievelijk de 1-1 (Jimmy Gemmel scoorde de 1-0 voor Celtic) en de 2-1 maakten. ‘IJzeren Rinus’ was zelfs aanvoerder van dat oh zo succesvolle team. Kindvall zou in de eerste wedstrijd om de Wereldbeker, na de 2-0 van Estudiantes, ook nog de gelijkmaker scoren in Buenos Aires. ’De Kromme’, Willem van Hanegem dus, scoorde vervolgens de 2-1. Opnieuw een niet-Rotterdammer die in een finale scoorde. Van Hanegem is geboren in het Zeelandse Breskens en opgegroeid in Utrecht. Thuis scoorde dan eindelijk een Rotterdammer. De toen 22-jarige van Daele scoorde in de Kuip de verlossende 1-0 en daarmee ook het enige doelpunt in de wedstrijd. Daarmee was ook de felbegeerde prijs binnengehaald. Voor die cup wilde Ajax in 1971 overigens niet spelen. Officieel vanwege het zware speelschema maar officieus omdat Michels het voetbal van de Uruguayanen van Club Nacional veel te hard vond en het dus grote schade voor de spelers kon opleveren. Logisch gedacht was het waarschijnlijk een plausibele combi van de twee. In 1972 speelde Ajax, met de nieuwe trainer Stefan Kovacs aan het roer, wel die wedstrijden en won het de beker tegen CA Independiente, net als Estudiantes een Argentijnse club. Na die wedstrijd deelden de spelers overigens wel de mening van hun oud-trainer en wilden in 1973, na de gewonnen finale tegen Juventus in Sofia, Bulgarije, opnieuw niet om de Wereldbeker spelen. Maar Cruijf, Swart, Keizer, Muhren en de rest hadden wel mooi voor de derde achtereenvolgende keer de cup gewonnen. Een prestatie van formaat die waarschijnlijk nooit meer door een Nederlandse club zal worden geëvenaard.

 

Dat van Praag’s verwachting niet uitkwam is eigenlijk best triest. Na het seizoen 1969-’70 lukte het de Rotterdammers van ‘Zuid’ nooit meer om ver te komen in het Europacup-toernooi voor landskampioenen. Ondanks nationale titels in 1971 en 1974 waarbij in die jaren de spelers-selectie voor een behoorlijk gedeelte intact bleef ten opzichte van het seizoen 1969-1970. Ook in 1984, 1993, 1999 en 2017 hadden de toenmalige selecties nauwelijks een kans gekregen. Daarbij moet dan wel worden vermeld dat die niet over dezelfde kwaliteiten beschikten als die van de ‘gouden jaren’. Eeuwig zonde.

 

Wat ook wel een trieste constatering is: Hoeveel voetballers van de EC 1-teams uit de jaren 1970 niet meer onder ons zijn. Bij Ajax zijn dat Piet Keizer, Gerrie Mühren, Barry Hulsof, Velibor Vasovic en natuurlijk Johan Cruijf. Best wel veel als je het zo ziet staan! Bij Feyenoord is de lijst gelukkig wat kleiner maar sommigen daarvan best nog heel jong. In dat opzicht kunnen we meteen Theo Laseroms noemen. De spijkerharde Brabander met de bijnaam ‘De Tank’ werd slechts 51 (zijn maatje in de verdediging, Rinus Israel was ook soms ongemeen stevig maar technisch een veel betere speler). Anderen van dat team die ons zijn ontvallen zijn Cor Veldhoen, geboren en getogen op ‘Zuid’, op 66-jarige leeftijd en uiteraard ook  de populairste Feyenoorder aller tijden, Coen Moulijn. De in ’t Oude Noorden geboren ras-Rotterdammer werd 73. Des te mooier dat je al deze geweldige spelers nu weer kunt aanschouwen in hun glorie-jaren. En ook de trainers van die succes-ploegen zijn inmiddels allemaal overleden. Michels en Kovacs van Ajax en natuurlijk Ernst Happel van Feyenoord.

 

Oh, ik zou bijna vergeten dat PSV ook nog een finale heeft gespeeld en gewonnen! In 1988 tegen Benfica, winnaar in 1961 en ’62. Dat werd, voor de neutrale toeschouwer, wel één van de minste van de 8. Net als Ajax-Juventus in 1996 werd het beslist via strafschoppen. Toch altijd minder leuk om naar te kijken. Maar voor de toegewijde club-supporter juist weer wel een pot met één en al spanning! Maar waar Ajax helaas verloor in 1996 won PSV in ’88 dus gelukkig wel. Met een heldenrol voor keeper Hans van Breukelen. En met de uit Doetinchem afkomstige latere bondscoach Guus Hiddink als trainer. Alleen voel je, voor de buis, tijdens die strafschoppen-serie natuurlijk niet meer die spanning. De uitkomst is bekend! En voetballend was het toch een mindere wedstrijd dus… Maar goed, toch kijken dan maar? Aan u de keus!

 

Volgende week, ik beloof het plechtig, dan toch weer aandacht voor een aantal mooie boeken over de edele balsport en, aansluitend op het onderwerp van vandaag, dan eindelijk ook haal ik enkele mooie documentaires over de grootste volkssport ter wereld voor het voetlicht. Ik kwam er vandaag gewoon niet aan toe. U houdt het dus nog van mij tegoed. Zo komt de voetballer-liefhebber toch nog enigszins aan zijn of haar trekken hoop ik.

 

Tot de volgende week!

 

Peter van Herp.