Peet's Column (Eredi)visie (III)

Het lijkt wel of FC Dordrecht het zwaard van Damocles boven zich heeft hangen. Dit seizoen zullen de heren van de Krommedijk de gifbeker helemaal moeten leegdrinken. Het was weer niet best dit weekend. Uithuilen en opnieuw beginnen, er zit niets anders op. Als je de club zo ziet spelen kun je het je bijna niet voorstellen dat de Dordtenaren, weliswaar al weer een behoorlijk aantal jaren geleden, toch een paar perioden aardig meedraaide in de Eredivisie met spelers als bijvoorbeeld Harry van der Laan en Hans Kraay Jnr. Zullen de, met name jonge, supporters dit ooit nog gaan meemaken? Laten we het hopen...

 

Bijna een misser voor de heren uit Spangen, Rotterdam, maar Lars van Veldwijk laat met een zuivere hattrick (met een zuivere, een echte hattrick wordt bedoeld drie goals van één speler in één helft zonder tussenkomst van een tegengoal, dit voor de goede orde) de Sparta-‘Pieten’ (oude benaming voor de supporters van het mannelijk geslacht) uiteindelijk toch nog luid juichen.

 

Helaas een tegenvallende middag voor de ‘bewoners’ van Woudenstein in Kralingen, Rotterdam. Fris en attractief spelen of niet, tegen Ajax zal er vooral slimmer moeten worden gespeeld. Dat tactisch inzicht ontbrak ditmaal volledig. De heren moeten niet meer van dit soort middagen (of avonden) krijgen anders komt het ‘overnemen van de lantaarn’ (oude voetbalterminologie om de laatste positie in de Eredivisie mee te duiden) akelig dichtbij!

 

59ste minuut van Heracles, Feyenoord scoort! Nou, strikt genomen was het een eigen goal van Heracliet Blaswich maar de ingekopte bal van Nicolai Jorgensen had het werk voor pakweg 90 procent al gedaan toen Blaswich uit alle macht de bal nog voor de lijn wilde wegtikken maar ‘m juist het laatste zet in het doel gaf.

Wie verder daarvoor de hele eerste helft aanschouwde moest erkennen dat Feyenoord, zoals zo vaak dit seizoen, zoekende was. Dat onmisbare schakel Robin van Persie nu dus node werd gemist (niet meespelend vanwege een kuitblessure) werd daardoor zeer zichtbaar. Het was in de eerste 30, 35 minuten de lef en bravoure van de heren uit Almelo wat de boventoon voerde. Met af en toe leuke combinaties en zeker niet kansloze schoten (nou ja, schotjes) op doel was het in deze periode vooral Heracles wat de klok sloeg. Het was aan de soms slordige, onnauwkeurige afwerking te wijten dat het elftal van Duitse trainer Frank Wormuth niet op voorsprong kwam. En toen was daar die eigen goal. Of dat de ploeg een knauw gaf en de teugels onbedoeld liet vieren weet ik niet maar opeens kwam Feyenoord weer wat beter in hun spel.

Niet dat het opeens van leien dakje ging en de Rotterdammers van ‘Zuid’ bij toverslag droomvoetbal liet zien maar er sloop weer wat vuur in het spel van de Kuip-bewoners. Dit resulteerde in de 63ste minuut in één van die spaarzame goals buiten het eigen stadion van Jens Toornstra. Hoewel het daarna niet echt spannend meer werd was het opgelucht adem halen dat het elftal van Giovanni van Bronkhorst de volledige drie punten mee naar huis kon nemen.

Feyenoord moet de komende tijd echt beter gaan voetballen wil het de derde plek in 's lands hoogste betaald voetbal-divisie. Duimen maar!