“De staat van het betaald voetbal in onze regio”

Zo zou de kop kunnen zijn van waar ik het eens over wil hebben. Want eerlijk is eerlijk, het houdt allemaal niet over. Kwalitatief is het uiterst pover wat de BVO’s uit respectievelijk Rotterdam en Dordrecht laten zien.

Wie gisterenavond Feyenoord heeft zien worstelen tegen het toch ook uiterst matige Glasgow Rangers kan het toch moeilijk met mij oneens zijn dat de Rotterdammers van ‘Zuid’ schromelijk tekort schieten.

Waar twee jaar geleden er nog flink werd geroemd over de onverzettelijkheid (toch altijd al tot het DNA van de club behorend) en de saamhorigheid in de wil tot winnen is er nu alleen nog maar een haast apathische berusting in het onvermogen van de selectie van de dit jaar aangestelde trainer Jaap Stam. Dat de voormalig vedette van o.a. PSV, Manchester United en AC Milan (of Milaan zo je wil) nog vrij onervaren is, met slechts Reading en PEC Zwolle op zijn cv, is een gegeven. Maar je kunt hem in dit verband eigenlijk nauwelijks verantwoordelijk houden voor de erbarmelijke resultaten in de afgelopen weken. Vele gelijkspelen, verliespartijen en een enkele gewonnen wedstrijd maken duidelijk dat vooral het bestuur heeft gefaald in hun beleid. Kersvers aangesteld (interim) technisch directeur Sjaak Troost (oudgediende bij de club in tig hoedanigheden) lijkt ook al niet de juiste man voor die functie. Tekenend hierin is de soap rondom Renato Tapia. Ook de nieuw gekomen spelers, op misschien de op het oude nest teruggekeerde Leroy Fer na (ja, want zelfs de eveneens weer ‘thuis’ gekomen Rick Karsdorp kan mij nog steeds niet overtuigen). Dat er geen duidelijke leider bij BVO Feyenoord is, doet de uitstraling van de club ook al geen goed. Het opzichtige kansloze gehengel naar Rotterdammer en supporter Robert Eenhoorn voor de functie van algemeen directeur doet vooral amateuristisch en hopeloos aan. Tijd voor alweer een stevige bezem door de club? De volledige macht aan ‘De vrienden van Feyenoord’ en het daarmee buitenspel zetten van de RvC (Raad van Commissarissen)? Lijkt mij ook niet echt bevorderlijk voor de rust binnen de club. De tijd zal het leren.

Voor Sparta en, inmiddels helaas een divisie lager, Excelsior kennen op dit vlak geen problemen. Bij beider clubs staat de bestuurlijke organisatie als een huis. Sportief daarentegen is het huilen met de pet op. Dat Sparta

is gepromoveerd naar de Eredivisie is natuurlijk hartstikke mooi voor de oudste profclub van het land maar ze lijken toch duidelijk een maatje te klein voor de Eredivisie. Ondanks dat iedereen het erover eens is dat

oud-Spartaan (en ex-Feyenoorder) Henk Fraser wel degelijk de kwaliteiten bezit om met de ‘Kasteelheren’ weer mooie tijden tegemoet te gaan, laat zich dat nog niet vertalen naar evenredige resultaten op het veld.

 

En dat is jammer want de veelgeroemde jeugd-opleiding van de Spangenaren beschikt doorgaans over genoeg kwaliteit om van waarde te kunnen zijn voor de hoofdmacht en zodoende de club opnieuw op te stuwen naar hopelijk glorieuze momenten. Laten we het hopen! En zou dat ook mogelijk kunnen zijn voor de club uit Kralingen? Sinds het vertrek van voorzitter Simon Kelder is de club een spraakmakend en gezichtsbepalend boegbeeld armer. En dat is jammer. Dit lijkt op de een of andere manier ook af te stralen op het spel van de mannen op Woudestein. Het ziet er allemaal net wat minder sprankelend en spannend uit dan voorgaande seizoenen. Maar wie weet, misschien kan Ricardo Moniz het tij doen keren. Maar in alle eerlijkheid zie ik de ‘club van oud papier’ niet snel terugkeren in de Eredivisie. Daarvoor presteert de club te wisselvallig en is de selectie kwalitatief gezien niet sterk genoeg. 

Over FC Dordrecht kan ik kort en duidelijk zijn. De club aan de Krommedijk is zelfs in de KeukenKampioen-divisie niet meer dan een marginale rol toebedeeld. En dat is eigenlijk al jaren zo. Als je uiteindelijk ambitieuze voetbaldieren als Marco Boogers (kortgeleden) en bijvoorbeeld Han Berger (een stukje verder terug in de geschiedenis van de club) gedesillusioneerd

de poort zien uitlopen dan kan je niet anders concluderen dat er al veel te lang een wanbeleid wordt gevoerd. En dat is gewoon jammer, want een prachtige stad als Dordrecht verdient gewoon een volwaardig presterende

 

club in het betaalde voetbal. En nee, een kampioenschap in eerste- danwel eredivisie is dan geen voorwaarde. Natuurlijk niet. Maar wat zou het leuk zijn als FC Dordrecht een constante factor zou kunnen worden in de middenmoot van de KeukenKampioen-divisie! We kunnen alleen maar hopen dat het er ooit nog van komt.

Ten slotte: hoe kan het toch dat een regio met, cijfermatig gezien, misschien wel het grootste potentieel aan voetbal-liefhebbers en -beoefenaars zo matig presteert in het landelijke voetballeven? Professioneel en op amateur-gebied. Waar de clubs uit Rotterdam vroeger een bepalende rol speelden lijken ze enkel nog maar te figureren. Natuurlijk staat of valt een goed beleid van de desbetreffende voetbal-organisaties (clubs, bonden) hierbij. Dat is duidelijk. En daar lijkt het in de afgelopen jaren flink aan te schorten. We kunnen alleen verwachtingsvol uit blijven kijken naar betere tijden. Ik wens iedereen nochtans veel plezier op, naast en rond het voetbalveld. Tot de volgende keer.

 

Peter van Herp.