Peet's (Eredi)Visie - Column 19 - 23 maart 2020.

Tja, wat nu te doen? Door het Corona-virus (COVID-19) is al het voetbal, amateur en prof, afgelast. Hoe lang dit allemaal gaat duren weet niemand, maar het gaat om ieders gezondheid. Dus….. je moet als voetbal-gek andere gerelateerde manieren vinden om je in je hobby te voorzien.

 

Op FOX, maar ook bij de NPO, hadden ze daar al wat op gevonden. NPO zond een wedstrijd uit van Oranje op het voor ons zo gloedvol verlopen EK van 1988. Dan bereik je meteen de meeste mensen want: geen clubgevoel en iedereen steunt en moedigt het nationaal elftal aan. Kat in het bakkie, zogezegd.

FOX koos dan wel weer voor een wedstrijd uit het club-voetbal. En, kun je indenken, bereikte daar ook het gros der liefhebbers mee want het betrof een wedstrijd tussen de twee populairste clubs van het land: Feyenoord en Ajax.

Best een aardige zet van beide zendgemachtigden maar ik kan mij ook indenken dat je, gezien de kennis van het verloop van deze wedstrijden, geen zin hebt om daar weer je kostbare tijd aan te besteden. Hoewel de toch al zeer spaarzaam verwende supporters uit Rotterdam betreffende de wedstrijden tegen de aartsrivaal (veel meer verloren als gewonnen inmiddels, helaas) met de gekozen wedstrijd misschien wel weer aan hun trekken kwamen. Het betrof de, in Rotterdam-zuid, nu al legendarische pot van 27 Januari 2019. De (thuis)wedstrijd waarin de Kuip-bewoners eerst op achterstand kwamen maar uiteindelijk gloreerden met een 6-2 eindstand.

Toch blijft het surrogaat. Natuurlijk, je kunt je weer verlekkeren aan deze wedstrijden maar het gevoel van spanning en uiteindelijke euforie kun je nooit meer bij jezelf reproduceren. Voetbal is toch iets wat je voornamelijk beleefd ‘in het moment’.

 

Dus als dat geen alternatief biedt wat dan wel? Nou, als je behalve liefhebber bent van voetbal spelen en/of kijken en je ook van lezen houdt (ook over voetbal dus) is er genoeg keus om die twee te combineren.

Om te beginnen, als je fan van Excelsior bent is er het fraaie boekwerkje “ Voor de roem van ons Excelsior “. Dit kwam in 2017 uit ter gelegenheid van het toen 115-jarig bestaan van de club en handelt, uiteraard, over de geschiedenis van de club uit Kralingen en bevat ook tal van portretten over voormalige beroemde spelers en bestuurders. Het is misschien niet heel gemakkelijk meer te verkrijgen, maar als je even wat moeite doet kun je vast nog wel een exemplaar weten te bemachtigen. Qua jubileum-uitgaven is er ook nog het boek “Excelsior 100 jaar “ van Vincent Wernke uit 2002. Ook boordevol mooie verhalen over de (voormalig, het geldt nu allang niet meer) club van ‘oud papier’.

 

Over Sparta zijn er zo mogelijk nog meer boeken geschreven. Zo is er “Onze glorie: De wereld van Sparta Rotterdam in elf portretten“ van Anton Slotboom. Deze schrijver heeft al meer werken op zijn naam staan die over het Rotterdamse voetbal verhalen. Onlangs is er ook een mooi schrijfsel van de hand van Pieter Verkaik verschenen wat gaat over de nog enig bestaande derby in het Nederlandse prof-voetbal, die tussen Sparta en Feyenoord. Getiteld "Derby aan de Maas“ handelt het boek over de ontelbare wedstrijden tussen de clubs uit Rotterdam-west en -zuid en de altijd voortdurende, nooit aflatende rivaliteit tussen deze roemruchte clubs. Zeer plezierig geschreven en met tal van verhalen en commentaren van en over prominente spelers en supporters zoals Gerard Cox, Wilfried de Jong en Lee Towers (Feyenoord-supporters) maar uiteraard ook Emile schelvis, Hugo Borst en wijlen Jules Deelder (oer-Spartanen).

 

Die laatste twee hebben natuurlijk ook zelf behoorlijk wat keren de pen gewijd aan voetbal en Sparta in het bijzonder. Deelder voornamelijk door middel van zijn talrijke gedichten maar ook in zijn korte verhalen. Die weer in boekvorm werden gebundeld en uitgebracht. Zijn beroemdste, “Spartaans gedicht“, werd, via een geluidsopname van hemzelf, nog ten gehore gebracht op Het Kasteel tijdens de korte herdenking na zijn overlijden voor aanvang van een wedstrijd van Henk Fraser’s elftal.

 

Hugo Borst heeft al behoorlijk wat gepubliceerd over voetbal en zijn geliefde club. Zo is er bijvoorbeeld het door mij in een eerdere column genoemde “Waarom ik zo van Sparta hou (en Aad de Mos haat)”. Maar ook zijn bejubelde boek over zijn haat-liefde verhouding tot Louis van Gaal,  O louis“ is een must om te lezen. Dan zijn er nog boeken van zijn hand waarin voetbal een leidraad vormt maar niet de hoofdmoot is zoals zijn ontroerende verhalenbundel  “Alle Ballen op Heintje“. Zijn wellicht beroemdste boek waarin voetbal de inhoud bepaalt, is “De Coolsingel bleef leeg“. Dit boek gaat dan notabene over Feyenoord! Het vertelt over het reilen en zeilen van de eerste vaderlandse EC 1-winnaar ten tijde van het rampjaar (één van helaas meerdere) 1995-1996. Een ouwetje alweer maar geweldig om te lezen. Zelfs, of juist, als verstokte die hard-Feyenoorder moet je dit boek ten minste één keer gelezen hebben.

 

En over Feyenoord gesproken, het lijkt wel of daar toch de meeste boeken over zijn verschenen in vergelijking met Sparta en Excelsior. Om over FC Dordrecht maar helemaal niet te spreken. Boeken geschreven door supporters, schrijvers, journalisten en oud-spelers. Die laatsten zijn meestal als ‘biografie’ gepresenteerd, geschreven door anderen.

 

Een greep: 

-Uli! Uli!, over Ulrich van Gobbel, geschreven door Jules van der Wardt

-Ijzeren Rinus, over Rinus Israël, geschreven door Harry Walstra

De Tovenaar van Tatabánya, Over Josef Kiprich, geschreven door Berne van Leeuwen

 

En, voor nu, als laatste:

-De Wolf, John, door Jeroen Siebelink

 

Toevallig of niet, maar de laatste jaren zijn het vooral de Feyenoorders uit de jaren ’90 van de vorige eeuw die (autobiografische) boeken uitbrengen. Misschien omdat zij, veel meer dan hun illustere voorgangers uit bijvoorbeeld de jaren ’60 en ’70, zich meer bewust zijn van de commerciële potentie van dit soort uitgaven. Dit zal er zeker mede aan ten grondslag liggen dat zij maar wat graag ingaan op aanbiedingen van uitgeverijen en schrijvers om hieraan mee te werken om zodoende een extra zakcentje te verdienen. Als het vermakelijk proza oplevert zie ik daar geen probleem in. Ik, en met mij velen, lezen het dan graag.

Maar dan heb je ook nog de meer beschouwende, analytisch ingestelde schrijvers die mooie boeken uitbrengen. En zij die gewoon prachtige verhalen uit vervlogen (voetbal)dagen kunnen opdissen. En wat te denken van mooie documentaires over voetbal! Over beroemde spelers, roemruchte clubs en legendarische trainers. Ook daarover wil ik het de volgende keer gaan hebben.

 

Over dit alles in mijn volgende column meer. En in dit geval, omdat het nog wel even zal duren voordat we weer met z’n allen kunnen gaan genieten van het edele balspel, zelf spelend dan wel kijkend, is dat hoogstwaarschijnlijk niet over 14 dagen maar volgende week al. Tot dan beste lezers!

 

Geschreven door Peter van Herp