Peets (Eredi)Visie - column 17 - 24 februari 2020.

 

Is de leeftijd van een trainer iets waar een directie van een bvo naar moet kijken bij het aanstellen van de belangrijkste man voor het 1ste elftal?

Of is de mate van ervaring doorslaggevend bij de keuze voor de hoofdtrainer? Waarom deze vraag? Omdat Dick Advocaat dit jaar alweer 73 wordt.

 

Ik bedoel, de man bezit over genoeg geestdrift. Passie. Nog steeds bezeten van het spelletje. Zie hem driftig heen en weer banjeren langs de lijn, druk aanwijzingen gevend en het bewijs is geleverd dat de kleine Hagenaar nog van geen ophouden wil weten. Mooi om te zien. Maar in alle eerlijkheid, hoelang kan de ex-trainer van PSV, Zenith, Glasgow Rangers en voormalig bondscoach dit nog volhouden?

Een ander argument kan zijn dat je als club die vooruit wil, toch verder moet met een jonger, fris gezicht met nieuw elan. En niet wil of moet doorgaan met een trainer die toch, na zo’n dertig, vijfendertig jaar trainerschap, redelijk vastgeroest zit, of positiever gesteld, bewust vasthoudt aan vaste trainingsvormen en wedstrijdtactiek. Iets wat vanuit zijn positie logisch is, want het heeft hem ook de nodige successen opgeleverd. Maar 73, de leeftijd die Dick bereikt als het nieuwe seizoen reeds is begonnen, is toch wel een behoorlijke leeftijd om nog lang op dit niveau door te kunnen. Al oogt tie nog zo gezond.

 

Hoe lang moet een trainer doorgaan? Hoelang kan hij nog een elftal, een spelers-selectie motiveren die voor het grootste deel bestaat uit jongemannen die zijn zonen, of soms zelfs kleinzonen kunnen zijn! Is het generatie-verschil dan niet te groot geworden? Spreekt hij de jongere generatie spelers nog wel genoeg aan? Kan hij ze nog bereiken met zijn oefenstof? Natuurlijk, je kunt stellen dat het voetbal-spel nog altijd dezelfde is. Maar qua spelvormen en tactiek blijft het spel zich toch ontwikkelen. Zelfs na meer als honderd jaar. Staat een trainer, die als voetballer is opgegroeid in de jaren zestig en zeventig, daar nog open genoeg voor?

Men, pers maar ook publiek (lees= de supporters) was vooraf sceptisch over de komst van ‘De kleine Generaal’, zoals Dick liefkozend werd genoemd in zijn tijd als assistent-bondscoach èn zelfstandig bondscoach. Maar na de zeer constante resultaten (aantal gelijkspelen, een enkel verlies maar merendeel overwinningen) zijn zowel de supporters als een groot deel van de voetbal-pers overstag, zo lijkt ’t.

 

De club wil, zo opportunistisch is men wel, nu maar wat graag door met Advocaat. Hoewel het dienstverband ging om een ad interim-functie zouden ze bij Feyenoord nu graag zien dat Dick verlengt voor nog een seizoen. Is dit verstandig? Mij had het slimmer geleken om met een jongere trainer het nieuwe seizoen in te gaan. Want nog een jaar schept voor Dick dan natuurlijk hogere verwachtingen. Dit jaar (seizoen) was vooral de schade beperken welke de Rotterdammers van ‘Zuid’ al hadden geleden en waar nodig het vertrouwen weer voldoende te herstellen. Die missie lijkt geslaagd. Maar gezien Advocaat’s staat van dienst, kampioenschappen met PSV, Glasgow Rangers en Zenith en met die laatstgenoemde ook de Europa-League en de Europese Supercup, verwacht men nu meer van de gepokte en gemazelde voetbal-veteraan. Is dat terecht? Ja, zou je zeggen. Want als hij het bij die eerdergenoemde clubs heeft gepresteerd om de landstitel binnen te halen, dan moet dat bij Feyenoord toch ook lukken?

Een misvatting lijkt mij. Niets ten nadele van Advocaat’s kwaliteiten, maar bij die andere clubs staat er al jaren een veel steviger fundament om succes te oogsten. Bij Feyenoord moet men sinds de laatste 45 (!) jaar, na steeds diep te zijn gevallen, elke keer weer moeizaam opkrabbelen. En dat heeft tijd nodig. En die tijd krijgt Dick niet. En wil hij ook niet meer nemen is mijn gevoel. Denk aan zijn tijd bij Sunderland, maar ook Sparta. Toen degradatie bij die clubs een feit was tekende Dick niet bij. Had hij geen zin meer in dat hele moeizame proces van opnieuw opbouwen. Om dan misschien weer te promoveren. En dat is begrijpelijk. Niet alleen gezien zijn leeftijd, maar ook de gewenning aan succes. In het groot, dan wel klein. De voormalige speler van o.a. ADO Den Haag en Sparta heeft in zijn carrière als trainer daarin genoeg meegemaakt. Is hij dan bereid om nu dat heel lange traject naar prijzen weer af te werken bij Feyenoord? Denk het niet. Als Dick kans ziet om met het huidige Feyenoord daadwerkelijk de tweede plek in de Eredivisie te behalen heeft hij toch weer een succes(je) geboekt. En hij is er eerzuchtig genoeg voor om dat ook op te eisen. Nuchter is hij ook, jawel. Maar hij zal niet nalaten om te laten merken dat het dan ook ZIJN verdienste en dus ook ZIJN succes is geweest. Niet op de zelfingenomen Van Gaal manier, maar toch. En eerlijk, gun ik hem dat ook. En dan is het eigenlijk het ideale moment om te stoppen in de Maasstad. Exit Dickie.

 

Enter….Henk Fraser! Dat hoop ik in dat geval ten minste. Hij is een nog steeds betrekkelijk nieuwbakken trainer in het betaalde voetbal met dat zo broodnodige nieuwe frisse geluid. Toegegeven, Sparta presteert wisselvallig (dit afgelopen weekend 0-1 winst uit bij RKC in Waalwijk) maar zijn moderne spel-opvattingen zijn een must voor de nieuwe generatie Feyenoord-voetballers. Anders dan Dick zal hij de jeugd ook meer een kans geven. En is hij volgens mij wel bereid een plan te trekken voor de langere termijn. Zeker gezien het feit dat hij een makkelijke manier van communiceren naar de coaches in de opleiding zal vinden. Aangezien een aantal onder hen voormalige Feyenoord-ploeggenoten van hem zijn. Mensen als Errol Refos, Arnold Scholten, Ulrich van Gobbel en Gaston Taument. Met deze vier genoemden werd hij zelfs nog kampioen! In 1993 om precies te zijn, met ‘De kromme’, oftewel Willem van Hanegem als trainer. En grote man op de achtergrond bij de jeugd-opleiding, Wim Jansen, was de jaren daarvoor ook nog zijn trainer in De Kuip! Dat kan dus bijna niet meer stuk zou je zeggen. Er is de laatste anderhalf jaar al vaak gehint op de komst van Henk naar Feyenoord maar tot op heden is zelfs nog niet eens contact geweest tussen mensen van de club en Fraser. Althans, officieel niet. Hoe dan ook heeft de voormalige spijkerharde verdediger publiekelijk meerdere malen aangegeven niet ‘uit zijn contract te lopen’ zoals dat zo mooi heet en de klus bij Sparta af te maken. In ieder geval voor dit nog lopende seizoen. Maar als de Feyenoord-bewindvoerders nu alsnog bij de Nederlands-Surinaamse oefenmeester aankloppen? Zal hij dan alsnog bezwijken voor de lokroep van zijn oude club? De toekomst zal het uitwijzen. Persoonlijk zie ik hem in ieder geval heel graag komen. Het is tijd voor een jonge, frisse trainer met een Feyenoord-hart aan het roer.

 

Tot de volgende keer beste lezers -en lezeressen!

 

Geschreven door Peter van Herp