Peets (Eredi)Visie - column 35 - 30 maart 2021.

Na de column van afgelopen week rondom de lustrumuitzending van vorige week ben ik, na een hele lange afwezigheid, nu dus weer terug. Er zal, hopelijk, met wekelijkse frequentie weer door mij geschreven gaan worden over het reilen en zeilen van de voetbalwereld. 

 

En er is best een hoop aan de hand dezer dagen. Om te beginnen is daar het gekrakeel over salarissen. En ja, dat speelt bij mijn geliefde Feyenoord. Eveneens bij de club aan de Maas zou er bij de selectie onvrede heersen over de trainer, Dick Advocaat. Ten eerste lijkt mij het in deze tijd van crisis waarbij vele mensen hun baan of bedrijf verliezen geheel ongepast om te gaan lopen zaniken over salaris-mindering. Let wel, we hebben het hier over een bedrijfstak waarbij de meest modaal verdienende speler maandelijks netto nog altijd meer verdiend als, bijvoorbeeld een fabriek-bankwerker of vuilnisman in een heel jaar! Ik chargeer misschien maar u begrijpt waar ik heen wil. Het toont eens te meer aan hoe los gezongen de beroepsvoetballer, in het algemeen, is van de werkelijke maatschappij. Misschien moeten de spelers eens gaan beseffen dat het toch de supporters zijn die indirect zorgen voor hun meer dan vorstelijk inkomen! Wanneer de club waar je speelt jou de kans heeft geboden om je jongensdromen waar te maken zich in enigszins zwaar weer bevindt ga je niet lopen jammeren en mekkeren als een verwend kind, maar probeer je mee te denken over hoe de club verder kan in deze roerige tijden.

 

Toegegeven, dan moet je ook wel hart hebben gekregen voor de club waar je je rijkelijk belegde boterham verdient. Dus als Steven Berghuis roept dat tie voor de supporters in De Kuip is gebleven (na een aanbod van PSV) moet hij niet een, pakweg, klein jaar later z’n kont tegen de krib gooien en duidelijk laten merken dat tie het ontoelaatbaar vindt dat de club met deze maatregelen gaat komen. Beste Steven, zou ik willen zeggen, denk eens na over het feit dat de club waar jij kampioen kon worden (terwijl je daarvoor bij het nietige, onbetekenende Watford je trieste voetbaldagen sleet) een enorme bron aan financiën misloopt doordat er geen supporters mogen worden toegelaten in het stadion. Dat stadion wat normaliter volloopt met gemiddeld 45.000 trouwe aanhangers en waar je nu gewoon een speld kunt horen vallen. Goed, letterlijk genomen klopt dat laatste niet omdat de wijze heren in het profvoetbal hebben besloten dat er maar moet worden gedaan alsof. Dus bij elk doelpunt wordt nu een geluidsband gestart met het geluid van juichend publiek. Wie in godsnaam is er trouwens op dat onzalige idee gekomen? Leven we in kleuterland? Een voetballer op het veld voelt echt wel het verschil tussen de sfeer van een echt gevuld, kolkend stadion en het kunstmatig oproepen van enthousiasme. Of zijn de meeste van die spelers echt zo kinderlijk infantiel dat ze het verschil niet voelen?

 

Kijk, dat de meesten onder hen niet meer als broodvoetballers zijn die het ene moment na een doelpunt het shirt kussen van hun werkgever om vervolgens doodleuk een veel beter contract te tekenen bij de aartsrivaal, dat weten we. Maar dat ze echt zo blind zijn dat ze de echte opwinding van het spelen in een bomvolle voetbaltempel gevoelsmatig niet zouden onderscheiden van het verplichte nummer afwerken in zo’n lege betonbak, dat ze er dus onverschillig onder zijn, dat gaat er bij mij niet in. Dus, om terug te keren naar de kwestie van de salarisvermindering bij Feyenoord en Berghuis z’n houding hierbij: Hij zou god op z’n blote knieën moeten danken dat Feyenoord hem de kans heeft geboden om in het mooiste stadion van Nederland te spelen (sorry, Ajax-fans). Om er aan de hand van Dirk Kuyt in 2017 de landstitel binnen te slepen. En dus zou hij ook moeten begrijpen dat de bomen niet tot in de hemel reiken en dat, zonder de inkomsten van betalende toeschouwers, de bodem van de (financiële) put eens een keer in zicht komt.

 

Dan de kwestie Advocaat. Er zou onvrede heersen in de selectie over de aanpak van de kleine Hagenaar. Dan denk ik: onvrede over 's mans aanpak? Ze zouden er beter aandoen om de voetballessen van de routinier

ter harte te nemen en bij zichzelf te rade moeten gaan of het niet ligt aan gebrek aan inzet, motivatie of simpelweg te weinig echte kunde om het spel goed te kunnen spelen. Toegegeven, ik heb hier in het verleden mijn twijfels gehad of Feyenoord wel een nieuw seizoen had moeten ingaan met de voormalige bondscoach. Of de club er niet beter aan zou hebben gedaan om met een nieuwe, jonge ambitieuze trainer in zee te gaan.

Maar gezien er bij de Rotterdammers van ‘Zuid’ in eerste instantie vooral veel moest worden gedaan aan schadebeperking en consolidatie in het juiste rijtje van de ranglijst om na het Jaap Stam-debacle niet nog verder af te glijden, begrijp ik de keuze achteraf wel. Het getuigt misschien niet van veel lef van de kant van het bestuur (waarbinnen het op dit moment ook alweer flink rommelt) maar het gelijk is aan hun zijde gebleken. Advocaat heeft ’t afgelopen seizoen meer dan uitstekend gedaan gezien de omstandigheden én de ietwat povere kwaliteit van de selectie. Meer viel er gewoon niet uit te halen. En begin dit seizoen leek Feyenoord echt een solide, goed presterende weg te zijn in gegaan. Dat hier toch de klad in is gekomen kun je De Kleine Generaal niet of nauwelijks aanrekenen. Maar des te meer de beleidsbepalers van de club. En dus ook de TD, Frank Arnesen. Hoewel de man gepokt en gemazeld is binnen het nationale en internationale voetbal is hij bij zijn keuzes voor nieuw aan te trekken spelers niet altijd even gelukkig geweest. Het één en ander is overigens ook nog wel op het conto te schrijven van commissaris en voormalig interim-TD Sjaak Troost. Wat hij qua werk als hoofdverantwoordelijke voor het spelersmateriaal in die korte tijd voor puinhoop heeft veroorzaakt is niet misselijk. En inmiddels voor iedere die-hard fan van de eerste vaderlandse EC 1-winnaar helaas een overbekend verhaal. En de club heeft ondanks de financiële injecties in een recent verleden van een groep kapitaalkrachtige ondernemers met een hart voor de club toch een bescheiden ‘huishouding’. Er kunnen simpelweg geen bakken met geld worden uitgegeven. Feyenoord is geen Manchester United, Chelsea of Bayern München. Clubs met een meer dan riante bankrekening. En veel te grote risico’s nemen zoals bijvoorbeeld FC Barcelona of Real Madrid, clubs waarvan nu duidelijk is geworden dat ze ook een torenhoge schuld hebben opgebouwd, dat is in Nederland niet eens mogelijk. En dat is maar goed ook. Kijk, Real en Barca zullen nooit uit de La Liga worden gegooid, dat zou een doodzonde zijn in Spanje. Daarvoor hebben die clubs een veel te grote status in de nationale en internationale voetbalwereld. Maar dat houdt wel in dat ze het zich blijkbaar kunnen permitteren om zich financieel in allerlei bochten te kunnen wringen. Dat zou in ons land ondenkbaar zijn. Hier is het zo dat als een club om wat voor reden ook de proflicentie niet kan betalen ze, de desbetreffende club dus, meteen wordt uitgesloten van betaald voetbal. Bekend voorbeeld is FC Haarlem. 

 

Terug naar Dick Advocaat: je kan hem met zelfs de grootste ruimdenkendheid niet verantwoordelijk houden voor de uiterst wisselvallige resultaten. De spelers moeten het echt zelf doen. En dat dan zij uitgerekend in een klaag-modus zijn vervallen is gewoon botweg beschamend. Klagen over de trainer, klagen over dat de verwende spelers in de meest verdienende en comfortabele sport ter wereld (personal trainers, voedingsdeskundigen, de meest luxueuze ontspannings- en fitnessruimtes, slechts een aantal uurtjes trainen in de week en ga zo maar door) nu een beetje salaris moeten inleveren terwijl veel supporters vaak een heel jaar lang krom liggen om een wedstrijdkaartje of seizoenkaart te kunnen kopen om hun ‘helden’ verveeld te zien slenteren over het veld (ik chargeer hier weer even)….. Het is een regelrechte schande. Het beneemt bij mij regelmatig de lust om het spelletje en alle randverschijnselen nog te volgen. Maar goed, ik ben u niet en ik wil niemand zijn of haar plezier in de ‘edele’ balsport ontnemen. Maar het gros der profvoetballers zou er goed aan doen om eens die roze bril af te doen en te zien wat er nog meer speelt buiten die groene mat met de witte kalklijnen. Het zou voor hen de dingen in een normaal, nuchter perspectief kunnen plaatsen. Goed voor de realiteitszin en voor het sociaal inlevingsvermogen.

 

Tot de volgende week!